Apen en wolven: een onverwachte bondgenootschap

Dieren blijven ons telkens verbazen, meerdere malen gooien ze, zonder voortekens, alle vooroordelen die wij over ze hebben ondersteboven. De wolf, in getuigenis tot Almo Nature en hoofdrolspeler in The Promise door Gabriele Salvatores, ontkracht deze aannames niet. Door af en toe ideeën te laten zien die zijn aard, zijn bewonderingswaardige sociale organisatie in de roedel en wijze van omgang met andere diersoorten reflecteren.

Wolven van Semien en bavianen: een rare combinatie in Ethiopia

Ondanks alle vooroordelen over de aard van dit roofdier, bewees de wolf van Semien in Ethiopië een grote strategist te zijn. Dit onbekende aspect werd duidelijk door recente observaties door Vivek Venkataraman, primatoloog van het Dartmouth College in New Hampshire (VS) en auteur van een onderzoek over het hoogland van Guassa, in noordelijk en centraal Ethiopië. Verrassend genoeg blijkt het roofdier een echt vreedzame samenleving gecreëerd te hebben met de Gelada Bavianen. De twee diersoorten lopen zij aan zij zonder enige vorm van defensief of agressief gedrag te vertonen. Door de aanwezigheid van de wolven blijven babybavianen veilig en daartegenover kunnen wolven makkelijker jagen op de knaagdieren die vaak dicht bij bavianen leven. Maar hoe is deze unieke uitwisseling tot stand gekomen? De wolven doen overdag niets anders dan mengen met groepen bavianen, waar deze apen waarschijnlijk ratten uit nesten jagen en de wolf ongezien blijft in de groep zoogdieren.

Het is een soort bondgenootschap voor wederzijdse overleving dat terug doet denken aan het ‘compromis’ met de mens, vertegenwoordigd in domesticatie en het succesvol jagen tussen mens en wolf dat waarschijnlijk duizenden jaren geleden gebeurde.

Ken de wolf: een lang weg vol vooroordelen

Een fascinerende ontdekking dat op zichzelf bijdraagt in het toch al speciale universum van de wolf, de hoofdpersoon in de aLmore door Almo Nature. De vele initiatieven met als bedoeling de gelijktijdige bescherming van roofdieren en Italiaanse boeren die bang zijn dat hun veestapels worden aangevallen zijn een teken van de standvastigheid om de huidige mentaliteit te veranderen, al is dit geen gemakkelijke opgave. Voorbeelden van waarom dit zo’n moeilijke taak is, zijn de misvattingen die opduiken na enkel voorvallen. Zoals bij één van de meest recente gevallen waarin de Franse krant Le Monde onterecht bericht gaf over een 16 jarige die deed alsof hij was aangevallen door een roedel wolven en hiermee alarm sloeg over het gevaar van wolven. Angst moet worden tegengegaan door rigoureuze onderzoeken en statistieken: tegenwoordig is het risico om aangevallen te worden door wolven en Europa en Noord Amerika erg klein, ook al zijn er steeds meer wolven. Vervolgens, en misschien wel het belangrijkste, de mens is geen natuurlijk prooi voor de wolf.